می آیی و می روم من از هوش

امشب شب میلاد مظهر ادب و معرفت آقا حضرت ابوالفضل (ع) است..نمی دانم چرا حس غریبی دارم ....امشب بدون هیچ مقدمه ای به فکر جانبازان افتادم ..فرقی نمی کنه کدام جانبازان..اما درمیان جانبازان بچه های شیمیایی  خیلی مظلومند ..البته نه اینکه نخاعی ها ،قطع عضو ها ، اعصاب و روانی هاو ...مظلوم نیستند، نه !!! فقط به اون دلیل که بچه های شیمیایی در عین حالی که از درون میسوزند و می سازند هیچ کس متوجه نیست!! هیچ کس نمی دونه در درون آنها چه آتشی شعله ور است....مردم فقط ظاهر سالم اونها رو می بینند و گاهی متلک هم بار اونها می کنند..البته خدا رو شکر که در این میان کسی به دیده ی ترحم به اونها نگاه نمی کنه..و فقط وقتی به یاد اونها می افتند که آخرین نفس را برای همیشه در سینه پر از درد و رنجشان حبس می کنند..امشب میخوامفردا رو که روز جانباز است صمیمانه به همه جانبازان خصوصا شیمیایی ها تبریک عرض کنم و از همه اونهایی که می شناسم و نمی شناسم معذرت بخوام که نتونستم حق اونها رو ادا کنم....در ضمن این روز بزرگ رو به زیباترین مظهر معرفت و زیباترین الگوی زندگی ....تبریک عرض می کنم...

تولد «حماسه» در مدینة‏النبی، در شبعان آسمانی، نویدی است که بوی بال فرشتگان را در سرتاسر جهان گسترش می‏دهد.

«شهید» به دنیا می‏آید تا «قیام» را شهادت دهد و فلسفه «الموت اولی من رکوب العار» را حکیمانه برای تاریخ به تفسیر بنشیند. تاریخ، چنین روزی را از روزنه‏های عبور زمان، سخت به انتظار نشسته بود. و امروز، سرخ‏ترین آیه خلقت، با دستان عشق‏آفرین خداوند، به نمایش گذاشته می‏شود.

مظلومان، شادمان خواهند شد.

کسی آمده است از آن سوی درهای بسته تاریخ، بوی عطر شهادت می‏دهد

آمده است تا روح خداوند را در نگاه آسمانی‏اش به خلق نشان بدهد. کسی می‏آید که «انسان» از حضورش، انسانیّت را بیشتر از پیش، افتخار می‏کند.

آسمان، انباشته از آیه‏های شیرین عروج است.

خوش آمدی، ای ستاره روشن کهکشان مدینه! اینک مدینه با وجود تو، ضمیمه آسمان است.

شهری است آسمانی و تو، آسمانی‏زاده‏ترین ساکن کوچه‏های آبی آن.

زمانه به درک آسمان نایل شده است.

حسین آمده است و اینک ابتدای عاشوراست.

اینک این‏جا کربلاست و قیام از اکنون آغاز شده است.

امر به معروف و نهی از منکر دیگر غریب نیست و فریادگر عدالت و حق، اکنون آماده است تا جهان را دگرگون کند.

آماده است تا حماسه خلق کند.

آسمان و زمین، آغاز این تجلی را به یکدیگر تبریک می‏گویند و «حسین منّی و انا من حسین»، بر لبان پیامبر شکوفا می‏شود.

ولادتت مبارک، ای آیه مستجاب فاطمه زهرا! ولادتت مبارک ای مطهرترین هستیِ این خاک، ای قهرمان! ای صداقت حق در غریبانه‏ترین لحظه‏های زمان! میلادت مبارک!

واین اعیاد و ایام خجسته بر همه عاشقان وبیقراران حضرت و جانبازان سرافراز مبارکباد.