میلاد کریم اهل بیت بر عاشقان آن حضرت مبارک باد 

 امشب مدینه چه حال و هوایی دارد!

ماه چه سر مست و از خود رهیده ، قندیل مهتاب را دردست می گرداند و ستارگان چه خرسند ، در هُرم بیابان های مدینه ، سو سو می زنند. امشب علی (ع) پدر می شود و فاطمه مادر، و شادترین دل های آسمانی ، امشب ، در خانه کوچک علی (ع) جمع هستند، ملائک ازدحام کرده اند و بر درو دیوار خانه ، عطر و گلاب می پاشند. شادی خاطره ها در وصف نمی گنجد وطراوت شکفتن این گل ، از فهم بهار بالاتر است. نیکوترین خلق آفرینش آمده است و قنداقه اش ، بر دست نبی و وصی می درخشد. فرشتگان شاد از میلاد او هستند، و بادلی غرق سرور و شادی ، در کنار سفره مهمانی خدا ، رمضان ، ولادت او را بر زمینیان تبریک می گویند. امشب زیباترین گل نیکویی و بخشش ، شکوفا می شود. گلی بی خار ، که عطر و رایحه دل انگیزش ، مشام جان را می نوازد . گلی که هیچ گاه دست سائلی را خالی از طراوت کرم خود ، وانگذاشت و بدی هیچ دشمنی را با بدی پاسخ نگفت. قدوم نیکوترین خُلق آفرینش امام حسن مجتبی (ع) مبارک باد.

.....امشب یعنی شب جمعه مصادف با شب وفات مادر فاطمه و سنگ صبور پیامبر (ص) فرصتی دست داد تا به رفقای خوبم در سرآسیاب سیدان یعنی همون شهدایی که گمنامند و در بالاای شهر خاموش ما آرمیده اند سری یزنم و عقده ی دلم را که چند روزیست بدجوری اذیّتم می کنه را وا کنم...دعای کمیل هم پناه خوبی بود تا در شب یازدهم ماه مبارک رمضان کمی با علی هم ناله بشم و در کنار رفقا بر گناهان بی اندازه ا م اشک بریزم تا شایدخدای مهربون به حرمت اونها و دستان خالیم مرا ببخشه...روز به روز به پایان فرصت های زندگیم نزدیک میشم و هیچ کاری نمی تونم بکنم و چه زیبا گفته....

ارحم من راس ماله الرجاء و سلاحه البکاء..یا سابغ النعم  یا دافع انقم.... آری من دستانم خالیه و هیچ سلاحی بجز سلاح گریه ندارم و امشب اونقدر گریه می کنم تا من رو عفوم کنی...چون میدونم ارحم الراحمینی خدای من.......

ای خدیجه: ای نخستین ایمان آورنده به من ! ای نخل صحرای سوزان غصه هایم!آن دم که پرنـــــده ی روحـم در کالبد تن نمی گنجید وهوس پرواز می کرد، کسی جز تو و علی (ع) مر باور نمی کرد. وقتی که برای نخستین بارکوله بار وحی بر شانه هایم سنگینی کرد، کسی جز تو به یاری ام نشتافت و مرا درک نکرد. وقتی که خاک و خاکستر ، بر سرم می ریختند و کودکان در کوچه سنگم می زدند، کسی جز تو برزخم هایم مرهم نمی گذاشت ، اما اینک دیده از من فروبسته ای و عزم رفتن کرده ای .بار دیگربر زخم دلم مرهم گذار و درد جدایی را درمان کن. می روی و مرا در برهوت غصه ها و دردها با فاطمه ام تنها می گذاری. خدا از تو راضی باشد و جایگاه آراسته ابدی بر تو مبارک!

 وفاتش بر همگان تسلیت باد.