خداوندا ٬ من در تمام لحظات عمرم امیدوار بوده ام و در فاصله های بین حق و باطل ٬ شک و یقین ٬ نور و ظلمت ٬ ضعف و قدرت٬ خوبی و بدی به یاد تو بوده ام و از تو کمک خواسته ام.

 تو با یاری کردن سریع ٬ از ورطه اندوه و مشکلات رهایم کرده ای٬ من همیشه تو را با تمام وجودم احساس کرده ام ٬ دیده ام و می بینم و باور دارم که بین من و تو فاصله از مو باریک تر است ٬ بهتر است بگویم بین من و تو فاصله ای نیست.

چون اگر تو از من دور شوی و رهایم کنی و آنی مرا به خودم واگذاری به جز تباهی و ظلمت به چه خواهم رسید؟

خدایا! به الهام های تو در فاصله ها محتاجم تا گام هایم به سوی سعادت و رستگاری هدایت شود.

به شکیبایی تو محتاجم تا در خلوت و سکوت خودم لحظه ای از یاد تو و حضور آرام بخش تو غافل نباشم.

خداوندا! در هنگامه پرتلاطم حادثه ها٬ در فاصله های بیم و امید و لحظات سهمگین و پرخروش زندگی و در لحظه های تردید و دلواپسی ٬ بود و نبود٬ امید و نا امیدی ٬ همواره با من و همراه و همدل و هم زمان بوده ای و خواهی بود.

ای دلسوزترین از همه به من ! و ای مهربان ترین مونس من ! باورم این است که صدایم را می شنوی و وقتی اشک هایم بر گونه هایم جاری می شود ٬ بارش رحمت تو مرا نوازش می کند و دلم آرام می گیرد.

در سکوت روحانی با گوش دل شنیدن پیام تو را لحظه شماری می کنم که یاد تو آرام و دلنواز از راه می رسد و مرا در افق هدایت خود به سوی زیبایی ٬ نشاط و رستگاری می برد...

گاهی اوقات زندگی اون قدر تحویلت می گیره که دوست داری دو دستی بهش بچسبی و یه ماچ گنده ازش بکنی و داد بزنی ای زندگی تا ابد با من باش .

ولی در مقابل لحظاتی هم پیش می آد که هیچ جور باهات راه نمی آد ٬ آره دیگه همون زندگی رو می گم ٬ پشت سرهم بدبیاری و ناسازگاری٬ احساس می کنی هیچ چیز با هم جور در نمی آد. اصلا انگار کاینات دست به دست هم دادن تا تو رو از این دنیا و زندگی و آدم هاش متنفر کنن.

این حالات و فراز و نشیب ها کم و بیش واسه هر کدوم از ما ممکنه پیش بیاد. یکی اون قدر از این خوشبختی های زودگذر سرمست می شه که دیگه تحمل هر نوع سختی براش غیرممکن می شه و یکی دیگه اون قدر زیر بار غم و سختی های زندگی کمر خم می کنه و می شکنه که حتی فکر خوشی هم براش آرزو می شه. آره ٬ زندگی یعنی همین ٬ گاهی با ماست و گاهی برما... هر کی با این نوسانات هماهنگ شد و به نفع خودش و زندگی اش از اون ها سود برد برنده است و می تونه تا حدود زیادی احساس خوشبختی کنه...

       دست آقای نودهی هم درد نکنه .......................